Εργασία ή αλλιώς ευτυχία…

2013-06-08 21:34

Τα παιδιά, με την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής τους στο σχολείο, καλούνται να επιλέξουν το πεδίο εργασίας τους, με άλλα λόγια το επάγγελμά τους. Δεν είναι μια εύκολη επιλογή καθώς απαιτεί ενδοσκόπηση και αυτογνωσία, ανεξαρτησία και ελεύθερη βούληση. Απαιτεί ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό τους και τους άλλους.

Αξίζει τον κόπο η προσπάθεια για την επιλογή του κατάλληλου επαγγέλματος; Κατά πόσο επηρεάζει την ευτυχία και την ισορροπία ενός ανθρώπου; Ποια είναι ή θα πρέπει να είναι, τα κριτήρια της επιλογής του;

Με τον όρο εργασία περιγράφεται η συνειδητή σωματική ή πνευματική προσπάθεια του ανθρώπου που αποβλέπει στην υλοποίηση των αναγκών του. Είναι μια συστηματική διάθεση χρόνου και ενέργειας ώστε να παραγάγει και να δημιουργήσει κάτι χρήσιμο για τον ίδιο και την κοινωνία. Συμπληρώνοντας εργατοώρες, καλύπτονται αφενός ανάγκες του σε πρακτικό επίπεδο αλλά κυρίως κατακτά την ανεξαρτησία του και γίνεται υπεύθυνος. Δραστηριοποιείται, κοινωνικοποιείται, αποκτά πολιτική συνείδηση. Μέσα από τον κάματο βιώνει την πληρότητα της δημιουργίας και της προσφοράς. Χτίζει μια ισορροπημένη προσωπικότητα, εξυψώνει την αυτοεκτίμησή του, νιώθοντας μέρος της παγκόσμιας καλπάζουσας ανθρώπινης εξέλιξης.

Η ανθρώπινη κοινωνία αποτελείται από ένα πλήθος ατόμων, πολιτών, οι οποίοι την συνθέτουν. Μέσα σε ένα πλέγμα σχέσεων και αλληλοεξαρτώμενων συμφερόντων προχωρούν ως ομάδα με σκοπό την εξέλιξη και την ευημερία. Εξέλιξη που εκφράζεται με υλικά και πνευματικά επιτεύγματα και ευημερία που πηγάζει από την ψυχική ισορροπία και τις καλές σχέσεις των πολιτών της .

Σε αυτό το πλέγμα το κάθε άτομο αναλαμβάνει το μερίδιο του στον καταμερισμό της εργασίας. Βασικά κριτήρια είναι οι κλίσεις και οι δεξιότητες του ατόμου , τα ενδιαφέροντα και οι προτιμήσεις του. Η μεγιστοποίηση της ανθρώπινης παραγωγικότητας και ευημερίας πηγάζει από το σωστό καταμερισμό, το κατάλληλο άτομο για την κατάλληλη θέση.

Τι γίνεται όταν ένα κομμάτι πάει στραβά; Όταν λόγου χάρη ένας έφηβος με πάθος για τα μαθηματικά και θεωρητική σκέψη αποφασίζει να γίνει γιατρός προς χάριν της οικογενειακής παράδοσης. Ένας άνθρωπος εγκλωβίζεται χωρίς να αναπτύξει καθολικά τις δυνατότητές του. Κατ΄επέκταση η αλυσίδα χαλαρώνει και η κοινωνία μειώνει ρυθμούς αφού οι πιο παραγωγικοί πολίτες είναι αυτοί που επιλέγουν να εργαστούν στον τομέα που συμβαδίζει με τις κλίσεις τους, τον τομέα που τους δημιουργεί την πληρότητα, την ηρεμία του σωστού προορισμού. Παράλληλα, η ευημερία της κοινωνίας υπονομεύεται αφού η εργασία, κύριος παράγοντας ισορροπίας και πραγμάτωσης για το άτομο, δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να αποτελεί αγγαρεία ή καταναγκασμό.

Καταλήγοντας, η επιλογή επαγγέλματος, αποτελεί αδιαμφισβήτητα σοβαρή υπόθεση καθώς επηρεάζει καθοριστικά την ευημερία του ατόμου. Αυτή η διαπίστωση δεν κρύβει επιθυμία καλοπέρασης ή ελιτισμό, αλλά μια βαθιά φιλοσοφική διάσταση για την κοινωνία, μια συναισθηματική, ηθική, πνευματική διάσταση για τον άνθρωπο.